காலத்தின் கொலைகாரன்

வினைகளின் சருகுகளைத் தீண்டிடவென

புதிதாக விழுந்திருக்கிறது

ஐங்கூர் பழுத்த இலை

சிவப்புக் கலந்த நிறமதற்கு

உடைசல்களின் சிதிலங்களுக்கிடையில்

சிக்கியிருக்கிறது புதுத் தளிரொன்றும்

எப்படிப் பூத்ததுவோ

பசுமையெரிந்த செடிகளுக்கிடையில்

எதற்கும் வாடிடா மலரொன்று

அன்றியும்

எந்தக் கனிக்குள் இருக்கின்றது

அடுத்த மரத்துக்கான விதை

எல்லா வாசனைகளும் பூக்களாகி

நாசிக்குள் நுழையும் கணமொன்றில்

செழித்த ஏரியின்

கரைகளைக் காக்கின்றன ஓர மரங்கள்

வசந்தத்தின் முகில் கூட்டங்களலையும்

சுவரோவியங்களில் தோப்புக்கள்

எவ்வளவு ரம்யமானதாயிருக்கின்றன

இங்கு நீர் தேங்கிய குட்டைகளில்

தலைகீழாக வளருகின்றன

அருகாமை சடப்பொருட்கள்

விம்பங்கள் மட்டுமே காட்டுகின்றன

வாழ்வின் நிறங்களை

கனவுக் கண்ணாடிகளில்

தேய்ந்திடும் காலமொன்றை நோக்கியே

நகரும் எண்ணங்களுக்குக் கூடமைத்து

வர்ணங்களைத் தீட்டலாமினி

ஆமாம்

காத்திருப்பு

காலத்தின் கொலைகாரன்தான்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்
நன்றி

# அம்ருதா, மகுடம் - கலை,இலக்கிய இதழ் 03, நவீன விருட்சம், பதிவுகள், திண்ணை

துயர் விழுங்கிப் பறத்தல்

பறந்திடப் பல
திசைகளிருந்தனவெனினும்
அப் பேரண்டத்திடம்
துயருற்ற பறவையைத் தேற்றவெனவோ
சௌபாக்கியங்கள் நிறைந்த
வழியொன்றைக் காட்டிடவெனவோ
கரங்களெதுவுமிருக்கவில்லை

ஏகாந்தம் உணர்த்தி உணர்த்தி
ஒவ்வொரு பொழுதும்
காற்று ரணமாய்க் கிழிக்கையில்
மௌனமாகத் துயர் விழுங்கும் பறவை மெல்ல
தன் சிறகுகளால்
காலத்தை உந்தித் தள்ளிற்றுதான்

முற்காலத்திலிருந்து தேக்கிய வன்மம்
தாங்கிட இயலாக் கணமொன்றில் வெடித்து
தன் எல்லை மீறிய பொழுதொன்றில்
மிதந்தலையும் தன் கீழுடலால்
மிதித்திற்று உலகையோர் நாள்

பறவையின் மென்னுடலின் கீழ்
நசுங்கிய பூவுலகும் தேசங்களும்
பிதுங்கிக் கொப்பளித்துக் காயங்களிலிருந்து
தெறித்த குருதியைப் பருகிப் பருகி
வனாந்தரங்களும் தாவரங்களும்
பச்சை பச்சையாய்ப் பூத்துச் செழித்திட

வலி தாள இயலா நிலம் அழுதழுது
ஊற்றெனப் பெருக்கும் கண்ணீர் நிறைத்து
ஓடைகள் நதிகள்
சமுத்திரங்கள் வற்றாமல் அலையடித்திட

விருட்சக் கிளைகள்
நிலம் நீர்நிலைகளெனத் தான்
தங்க நேர்ந்த தளங்களனைத்தினதும்
தடயங்களெதனையும் தன்
மெலிந்த விரல்களிலோ
விரிந்த சிறகுகளிலோ
எடுத்துச் செல்லவியலாத் துயரத்தோடு
வெளிறிய ஆகாயம் அதிர அதிர
தொலைதுருவமேகிற்று
தனித்த பறவை

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

நன்றி

# உயிர்நிழல் இதழ் - 35, ஜூலை 2012, உயிர்மை, மகுடம் இதழ் - 03, வெயில்நதி இதழ், திண்ணை, பதிவுகள்

சொல்லித் தீராத சங்கிலி

எறிகல்லோடு சேர்ந்து வீழ்ந்த தாரகையொன்று

வர்ணத் திரைச்சீலைக்கப்பால்

சமையலறையில் உறைகிறது

வரவேற்பறையிலிருந்து எழும்புகின்றன படிக்கட்டுக்கள்

யன்னலால் எட்டிப் பார்க்கும் வெயிலுக்கு

ஏறிச் செல்லப் பாதங்களில்லை

கூடத்தில்

வீட்டின் பச்சையைக் கூட்டுகிறது

பூக்கள் பூக்காச் சிறு செடியொன்று

காலணி தாங்கும் தட்டு

தடயங்களைக் காக்கிறது

ஒரு தண்ணீர்க் குவளை

தோலுரித்த தோடம்பழச் சுளைகள் நிறைந்த பாத்திரமொன்று

வாடாத ஒற்றை ரோசாப்பூவைத் தாங்கி நிற்கும் சாடி

வெண்முத்துக்கள் சிதறிய மேசை விரிப்புக்கு

என்னவோர் எழில் சேர்க்கின்றன இவை

பிரகாசிக்கும் கண்கள்

செவ்வர்ணம் மிகைத்த ஓவியமொன்றென

ஆகாயம் எண்ணும்படியாக

பலகை வேலிக்கப்பால் துள்ளிக் குதித்திடும்

கறுப்பு முயல்களுக்குத்தான் எவ்வளவு ஆனந்தம்

எந்த விருந்தினரின் வருகையையோ

எதிரொலிக்கிறது காகம்

அவர் முன்னால் அரங்கேற்றிடவென

வீட்டைத் தாங்கும் தூண்களிரண்டின் இதயங்களுக்குள்

ஒத்திசைவான நாடகமொன்று ஒத்திகை பார்க்கப்படுகிறது

இரவின் அந்தகாரத்துக்குள் ஒளிந்துபோன

காதலின் பெருந்தீபம்

சொல்லித் தீராத சங்கிலியொன்றோடு

மௌனத்தைப் பிணைத்திருக்கிறது

என்னிலும் உன்னிலும்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

09012012

2012 ஆம் ஆண்டு சர்வதேச ரீதியில் 'பண்புடன்' குழுமம் நடத்திய ஆண்டு விழாப் போட்டியில் இரண்டாம் பரிசினை  வென்ற கவிதை 

நன்றி

# அம்ருதா இதழ் - நவம்பர், 2012 
# யாத்ரா இதழ் - நவம்பர், 2012
# எதுவரை இதழ் - ஜனவரி, 2013
# உயிர்மை
# திண்ணை
# நவீன விருட்சம்
# பதிவுகள்
# Artist - Roshan Dela Bandara

இரவு விழித்திருக்கும் வீடு

# இலங்கை, தொழிற்சங்க மத்திய நிலையத்தின் இலக்கிய இணைக் குழுவானது அகில இலங்கை ரீதியில் நடத்திய 'வியர்வையின் ஓவியம்' இலக்கியப் போட்டி - 2012 இல் சிறப்புப் பரிசினை வென்ற கவிதை 

# 2012 இல் சர்வதேச ரீதியில் நடைபெற்ற 'பண்புடன்' ஆண்டு விழாப் போட்டியில் இரண்டாம் பரிசினை வென்ற கவிதை

                         இரவு விழித்திருக்கும் வீடு

நீ கதிரறுக்கும் வயல்பூமியை மஞ்சளால் போர்த்திய

அம் மாலை நேரம் எவ்வளவு அழகாயிருந்தது

இறுதியாக செஞ்சாயத் தேனீரும் கறுப்பட்டித் துண்டும்

சுமந்து வந்து அருந்த வைத்த உன் மனைவியின்

காலடித் தடத்தில் முழுவதுமாக இருள் உறைந்த

உனது தற்கொலைக்கு முன்னதான அக் கணம் வரை

பயிர்களை விதைக்கையில் நீயெழுப்பிய இனிய கீதம்

அம் மலைச்சரிவுகளில் இன்னும் அலைகிறது

மேய்ப்புக்காக நீயழைத்துச் செல்லும் செம்மறிகள்

ரோமம் மினுங்க வந்து காத்துக் கிடந்தன

களைகளகற்றுமுன் வலிய கைகளை

நெடுங்காலமாய்க் காணா பூமி வரண்டிருந்தது

மூதாதையர் தோண்டிய கிணற்றில்

ஒரு துளி நீரிருக்கவில்லை

நிலம் வெடித்துப் புழுதி கிளம்பும் காலங்களில்

அயல்கிராமங்களுக்கு கல்லுடைத்துச் சீவிக்கச் செல்லும் சனம்

அனல்காற்றில் வெந்துருகிச் சில காசு பார்க்கும்

விவசாயம்தான் மூச்சென வீராப்பாய் நீயிருந்தாய்

தந்தையைத் தேடியழும் பாலகிக்கு எதுவும் தெரியவில்லை

நச்சுச் செடிகளுக்கென தெளிக்க வைத்திருந்த கிருமிநாசினியை

உன் குடிசைக்கு எடுத்து வருகையில்

மனைவிக்கும் தவறாயெண்ணத் தோன்றவில்லை

விதைக்கும் காலத்தில் சேற்று மண்ணில் நீ தூவிய விதைகள்

கடன்களாய் முளைத்திருந்தன

உன் எதிர்பார்ப்புக்களையெல்லாம் வெள்ளத்தில் சுமந்துசென்று

ஆற்றில் சேர்த்தது பருவம் கடந்து வந்த மழை

வெயிலின் முதல் கிரணம் முற்றத்தில் வீழ்ந்த

அன்றினது விடிகாலையில் உன்னோடு ஓய்ந்த பாடல்

எழவேயில்லை உன் வீட்டில்

எல்லோரையும் உறங்க வைத்த அன்றைய இரவு

விழித்திருந்தது என்றென்றும்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

நன்றி

# கலைமுகம்

# எங்கள் தேசம் 
# எதுவரை இதழ் - 07, ஜனவரி 2013
# உயிர்மை 
# திண்ணை 
# Artist - Roshan Dela Bandara

விஷமேறிய மரத்தின் சிற்பம்

மலைப்பாம்புக் குட்டிகளென விழுதுகளைப் படர விட்ட
மரத்தின் ஆதிக் கிளைகள்
காட்சி கூடத்தில் வனம் பார்க்கும் சிற்பங்களாகின்றன

விருட்சங்களை வெட்டிச் செல்லும்

விஷமேறிய பார்வைகளை சிற்பி

காடுகளெங்கிலும் சுமந்தலையும் செம்மாலை நேரங்களில்

வன மரங்களின் இலைகளினூடு சூரியனாடும் மஞ்சள் நடனம்

எவ்வளவு ப்ரியத்துக்குரியது

நச்சேற்றிய சிற்பியின் பாதங்களிலேயே வீழ்ந்து கிடக்கும் மரங்களில்

அவனது எண்ணங்களிலிருந்தும் ஆற்றல்களிலிருந்தும் உருவாகிய

வனக் கொலைகளுக்கான ஆயுதங்கள் தீட்டப்படுகையில்

வன்மங்கள் கூராகின

இங்கு தாயின் கரத்திலிருந்துகொண்டே தடவிப் பார்க்கிறது

புராதனச் சடங்குகளின் பிரிந்த விம்பங்களென

தனித்திருக்கும் அம் மரச் சிற்ப விலங்குகளால்

எவ்வித ஆபத்துமில்லையென்பதை உணர்ந்த குழந்தை

பிஞ்சு விரல்கள் தொட்ட மரங்கள்

உடல் சிலிர்த்து எழுந்திடப்

பற்றியெரிகிறது மலைக் காடு

 - எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

16012012

நன்றி

# உயிர்நிழல் - இதழ் 35 - ஜூலை, 2012

# எதுவரை - இதழ் 06 - நவம்பர், 2012

# உயிர்மை

# திண்ணை 

# Artist - Mr. Roshan Dela Bandara

வீழ்தலின் நிழல்

ஒரு கோட்டினைப் போலவும்

பூதாகரமானதாகவும் மாறி மாறி

எதிரில் விழுமது

ஒளி சூழ்ந்த

உயரத்திலிருந்து குதிக்கும்போது

கூடவே வந்தது

பின்னர் வீழ்ந்ததோடு சேர்ந்து

ஒரு புள்ளியில் ஐக்கியமாகி

ஒன்றாய்க் குவிந்ததும்

உயிரைப் போல

காணாமல்போன நிழலில்

குருதியொட்டவே இல்லை


- எம். ரிஷான் ஷெரீப்

நன்றி
# உயிர்மை
# திண்ணை
# நவீன விருட்சம்