அரூபமானவை பூனையின் கண்கள்

எப்போதும் ஈரலிப்பாகவே மின்னும்
ஒளிப்பச்சை விழிகளினூடு வழியும்

அப்பாவித்தனமும் திருட்டுக் குணமும் ஒருசேர

ஆதி கால வனத்தை நினைவுபடுத்தும்

மேனி வரிகளோடு
அச்சுறுத்தும் சிலவேளை அதன்
அசட்டுச் சிப்பிக் கண்கள்

இரைக்காகக் காத்திருக்கும்வேளையில்
அக் கண்களினூடு ததும்பும்

சலனமற்ற ஒற்றைச் சாதுவின் தியானம்

வேட்டை விலங்கின்
உடல் மொழியைப் பேசும்
பின்னங்கால்களில் அமர்ந்து

மீதிப் பாதங்களை ஊன்றி

நிமிர்ந்து பார்க்கையில்

ஏதேனும் யாசித்துப் பின் தொடரும்

அதன் பார்வையில்

தயை கூறக் கோரும்

கெஞ்சல் மிகைத்திருக்கும்

அபூர்வமானவை
பூனைப் பார்வைகளற்ற

குடியிருப்புக்கள்

அரூபமான கண்களைக் கொண்ட
பூனைகள்

பூனைகள் மாத்திரமேயல்ல

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

நன்றி - காலச்சுவடு ஏப்ரல் 2018, வல்லமை, வார்ப்பு, பதிவுகள், தமிழ் எழுத்தாளர்கள் இணையத்தளம் 

தொலைவிலும் அருகிலும் மிதக்கும் கடல்

துல்லியமான நீர்ப்பரப்பு

கூழாங்கற்களைப் போர்த்திப் படர்ந்திருக்கிறது

சலனமற்றிருக்கிறது ஈர நிலத்தின் சயனம்

போர்வையின் பாசிப் பூக்களும் பசிய அலங்காரங்களும்

அசைந்தசைந்து

காற்றின் தாலாட்டுக்களை இசைக்கின்றன மௌனமாய்

உன் கையிலொரு மதுக் குவளை

'அதிதிகளாய்ப் பறவைகள் வந்திரையும்

மா கடலின் மேலேயான வானம் பற்றித் தெளிவாகத் தெரியும்

சமுத்திரம் பற்றி மட்டும் சொல்' என்றாய்

'இறுதி மதுவில் கரைந்தழியும் பேரண்டம்'

வேறென்ன சொல்ல இயலும்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

நன்றி - # அம்ருதா இதழ்-பெப்ரவரி 2015, # வல்லமை இதழ் # தமிழ் எழுத்தாளர்கள் இதழ், # நவீன விருட்சம் இதழ் # வார்ப்பு இதழ்

  

ஆட்டுக்குட்டிகளின் தேவதை

ஆட்டுக்குட்டியைத் தூக்கித் திரிந்த இடைச்சியின்

இடர்காலப் பாடல் எங்கும் விரிகிறது

கோடை காலங்களில் எஞ்சியிருக்கும்

அம் மலைப் பிரதேசப் பூக்களில் தேனுறிஞ்சும்

கூர் சொண்டுக் குருவி

நிலாக் கிரணங்கள் வீழும்

அவளுக்குப் பிடித்தமான வெளிகளுக்கெல்லாம்

அப் பாடலைக் காவுகின்றது

பள்ளத்தாக்கில் ஆடுகளைத் துரத்தியபடி

தண்ணீர் தேடிச் சென்றவேளை

சிதைந்தவோர் குளக்கரையைக் கண்டுகொண்டாள்

வரண்ட பாசிகளோடு வெடித்திருந்த தரையில்

களைத்துப் போய் பெருவலி தந்த

கால்களை மடித்து ஓய்வெடுத்தவளோடு

சேர்ந்து கொண்டதொரு சிவப்பு வால் தும்பி

வலிய விருட்சங்கள் உதிர்ந்துவிட்டிருந்தன

விதவிதமாய்க் குரலிட்ட பட்சிகளெல்லாம்

வேறு தேசங்களுக்குப் பறந்துவிட்டிருந்தன

புழுதி மண்டிய மேய்ச்சல் நிலத்தில்

மந்தைகளின் தேவதை

முடங்கிப் போயிருக்கிறாள்

உஷ்ணப் பிரம்பினைக் காட்டி

அவளை மிரட்டி வைத்திருக்கும் வெயில்

கடல் தாண்டித் தனது யாத்திரையைத் தொடரும்வரை

பயணப் பாதைகளிலெல்லாம்

ஆட்டுக்குட்டிகளே நிறைந்திருக்கும்

இடைச்சியின் கனவில் எப்போதும் வரும்

பசிய மரங்கள் அடர்ந்திருக்கும் வனமும்

மீன்கள் துள்ளித் தெளிந்த நீரோடும் நதியும்

புற்களும் புதர்களுமாய் அடர்ந்த சமவெளியும்

அவளுக்கு எப்போதும்

ஆதிக் காலங்களை நினைவுறுத்தும்

வாடிச் சோர்வுற்ற விழிகளினூடு

தொலைவில் அவள் கண்டாள்

யானையாய்க் கறுத்த மேகங்கள்

வானெங்கும் நகர்வதை

இனி அவள் எழுவாள்

எல்லா இடர்களைத் தாண்டியும்

துயருற்ற அவளது பாடலோடு

விழித்திருக்கும் இசை

ஒரு புன்னகையெனத் ததும்பித் ததும்பி மேலெழும்

ஆக்ரோஷமாக... ஆரவாரமாக...

ஆட்டுக்குட்டியைப் போலவே துள்ளித் துள்ளி...

- எம். ரிஷான் ஷெரீப்

நன்றி

# தீராநதி இதழ் - அக்டோபர் 2014, வல்லமை, பதிவுகள், வார்ப்பு

நான் இசைக்கும் ஒற்றைப்பாடல்

சந்திப்பதற்கான ப்ரியம்

பச்சிலைகளிலாலான கிளியொன்றின் அசைவிலிருந்து

ஆரம்பிக்கிறது

உன்னிடம் பகரக் காத்திருக்கும் சொற்களையெல்லாம்

தனக்குள் பதுக்கி வைத்திருக்கிறது அக் கிளி

                

ஒரு வாழைமரத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது

நீ பரிசளித்த அக் கிளி

சிறகுகள் சுற்றிக் கட்டப்பட்ட அதற்குக் கனவுகளில்லை

கிளையில்லை ; ஆகாயமில்லை

ஒரு கூண்டு கூட இல்லை

நீ கவனித்திருக்கிறாயா

விரல்களை அசைத்தசைத்து

நான் ஏன் ஒற்றைப் பாடலை இசைக்கிறேனென

உனது கவனத்திற்கும் அப்பாலான எனது கனவிற்குள்

நீயறியாதபடி

இருக்கிறது திரைகளேதுமற்ற ஒரு வாசச் சோலை

உனது கிளி அமர்ந்திருக்கும்

இச் சீமெந்து வாங்கின் மூலையில்

ஆறிக் குளிர்ந்திருக்கின்றன இரு தேநீர்க் குவளைகள்

வாசிக்க மனமின்றி மூடி வைத்த புத்தகத்தில் பட்டு

மின்னுகிறது பொன்னந்தி மாலை

எனது சோலைக்கு நீ வரவேயில்லை

தோட்டத்தின் ஐங்கோணப் பலகை வேலி தாண்டி

பூஞ்சோலைக் காவல் சிறுமி

நரம்புகள் பூக்காச் சிறு கரங்களில்

கிளியை ஒரு குழந்தையென ஏந்தி

பறந்து கொண்டிருக்கிறாள்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

09012012

நன்றி

# காலச்சுவடு இதழ் - 162, ஜூன் 2013, உயிர் எழுத்து இதழ், வார்ப்பு, திண்ணை, பதிவுகள், Painting - Mr.Roshan Dela Bandara

சாபங்களைச் சுமப்பவன்

நேர் பார்வைக்குக் குறுக்கீடென
ஒரு வலிய திரை
ஏமாற்றுபவனுக்கு இலகுவாயிற்று

பசப்பு வரிகளைக் கொண்ட
பாடல்களை இசைத்தபோதும்
வெறித்த பார்வையோடு தான்
துயருறுவதாகச் சொன்ன போதும்
பொய்யெனத் தோன்றவில்லை
ஏமாறியவளுக்கு
இருள் வனத்திலொரு ஒளியென
அவனைக் கண்டாள்

புகைப்படச் சட்டங்களுக்குள்ளிருந்து நீண்டன
வாழ்வு கொடுப்பதாகச் சொன்ன
அவனது கைகள்
ஒலிக் கோப்புகளிலிருந்து வழிந்தன
தூரத்திலிருந்து அவனளித்த உத்தரவாதங்கள்

அவளது கைகளைப் பிணைத்திருந்தது
அவனிட்ட மாயச் சங்கிலி
விலங்கிடப்பட்ட பறவையென
காலடியில் வீழ்ந்துகிடந்தாள்
சிறகுகளை ஒவ்வொன்றாகப் பிய்த்தெறிந்தன
கூரிய நகங்களைக் கொண்ட
அவனது விரல்கள்
பின்னர் உச்சியில் ஏற்றிவிட்டு
விரைத்த ஒரு பொம்மையென விழச் செய்தான்

நேர்கோடென நட்சத்திரமொன்று வீழ்ந்த இரவில்
இருவரையும் நனைத்தது மழை
அவளது குருதியும் வேதனையின் ஓலமும்
தடயமழிந்து போயிற்று
என்றென்றைக்குமவளது
சாபங்களைச் சுமப்பவனானான் அவன்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்,
இலங்கை

நன்றி
# வடக்குவாசல் இதழ் - ஒக்டோபர், 2010
# உயிர்மை
# நவீன விருட்சம்
# தமிழ் எழுத்தாளர்கள்
# திண்ணை
# வார்ப்பு

பூக்கள் விசித்தழும் மாலை

வானை எடுத்து வாவென

காற்று வெளியெங்கும் 

பட்டத்தை அனுப்புகிறேன் பகலில்

சூரியனோ பௌர்ணமியோ எதுவோ

குளிரிரவில் நட்சத்திரங்களாலெறிந்து

என் மீதுள்ள கோபத்தைக் காட்டுகிறது

செடிகளில் விழும் எரிநட்சத்திரங்கள்

மொட்டுக்களாகிப் பூத்திடும்

விடிகாலையில்

மாலைகளாக்கப்படுபவற்றுக்கு

தெரியாது

எந்தச் சடங்குகளுக்காகக் கோர்க்கப்படுகிறோமென்று

எனினும் மாலையிலுதிரும்

பூக்கள் விசித்தழுகின்றன

மேடை நிழல்களிலிருந்தும்

பூத்த மரங்களின் கீழிருந்தும்

காலையில் பனி சொட்டிக் கிடக்கிறது

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப், இலங்கை

நன்றி

# அதீதம் இதழ்

# காற்றுவெளி

# தமிழ்முரசு

# வீரகேசரி வார இதழ்

# திண்ணை

# வார்ப்பு

# தமிழ் எழுத்தாளர்கள்

சாட்சிகளேதுமற்ற மழை

கதவு யன்னல்களிலிருந்து
வழிகின்றன முகங்கள்
கொட்டப்படும் நீர்த்தாரைகளைப் போல

கைகளில் கட்டப்பட்டிருக்கும்
நுண்ணிய கயிறுகளை அவிழ்த்துக் கொண்டு
பார்த்திருக்கும் அவற்றின் விழிகளில்
நிழலாக அசைகின்றன
பாதையோர மரங்களும்
ஈரப் பறவைகளும் மழையும்
ஒரு தெருச் சண்டையும்

புன்னகையும் சிரிப்பும் எள்ளலும்
சுழிப்பும் முணுமுணுப்பும்
அருவருப்பும் கலந்த உணர்ச்சிகள்
மழைச்சாரலிடையில்
அங்கிங்கு தாவும் தவளைகளைப் போல
அவதானித்திருக்கும் முகங்களில் மாறிட
பேய்களின் வாய்களுக்கெனவே
பிறப்பெடுத்தவை போல
வெளியெங்கும் வீச்சமேற்றுகின்றன
பிணங்களின் வாடையுடனான
அழுக்கு மொழிகள்

இடி வீழ்ந்து
இலைகள் கிளைகள் எரிய
மொட்டையாகிப்போன மரமொன்றென
நடுத்தெருவில் நின்று ஓலமிட்டழுதாள்
மேலாடையுரிக்கப்பட்ட குடிகாரனின் மனைவி
புதைக்கப்பட்ட விரல்களில்
புழுக்களூர்வதைப் போல
நேச உணர்வேதுமற்றவன்
தன் தாக்குதலைத் தொடர்ந்தான்

நத்தைகள் ஆமைகளைப் போல
தங்களை உள்ளிழுத்து
கதவுகளைப் பூட்டிக்கொண்டன
தெருவில் நிகழ்ந்த
கொலையைக் கண்டமுகங்கள்
எதையும் காணவில்லையென்ற
பொய்யை அணியக்கூடும்
இனி அவர்தம் நாவுகள்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்,
இலங்கை
21022010


நன்றி
# கலைமுகம் இதழ் - 50, ஒக்டோபர் 2010
# திண்ணை
# நவீன விருட்சம்
# தமிழ்முரசு அவுஸ்திரேலியா
# வார்ப்பு
# தமிழ் எழுத்தாளர்கள்

எனதாக நீயானாய்

ஏழு வானங்களும் நிரம்பி வழியும்படியான

நேசத்தைப் பூத்திருக்கின்றன உனது விழிகள்

சுகந்தம் வீசிப் பரவுமதன் பூரிப்பில்தான்

செழிக்கிறேன் நானும்

காலங்காலமாக மென்மையில்

ஊறிக்கிடக்கும் மனமதில்

எக் கணத்தில் குடியேறினேனோ

இசைத்த கீதங்களின் ஒலியிலெனது

இடர்கள் தீர்ந்தன

உற்சாகத்தின் வீரியமிக்க விதைகள்

உன் நம்பிக்கையின் கரங்களால்

ஊன்றப்பட்ட நாளதில்தான்

தூய சுவனத்தின் மழையென்னை

முழுதும் நனைக்கப் பெய்ததையுணர்ந்தேன்

கலக்கின்றதுயிரில்

செவிகளுக்குள் நுழைந்த

உனதெழில் பாடல்களினூடு

ஆளுமைமிகு தொனி

இரைத்திரைத்து ஊற்றியும்

வரண்டிடா அன்பையெல்லாம்

எங்கு வைத்திருக்கிறாய் உயிர் சகா

காணும்போதெல்லாம் எழுமுன் புன்னகையின்

கீற்றில்தான் உதிக்கிறது எனதுலகு

மஞ்சள் பறவையொன்றும் சில அணில்குஞ்சுகளும்

வாடி உதிர்ந்திடா மலர்கள் நிறைந்த

சோலையில் விளையாடும்

வசந்தகாலத்தின் காலையொன்றில்

நானினி வாழ்வேன்

ஒலிக்கும் இன்னிசையின் பிண்ணனியில்

நீயிருப்பாய் என்றென்றுமினி

 - எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

நன்றி
# வல்லினம் இலக்கிய இதழ் - ஜனவரி, 2011
# காற்றுவெளி இலக்கிய இதழ் - ஜனவரி, 2011
# வார்ப்பு

# திண்ணை