ஆகாயம் ஆன்மாவைக் காத்திருக்கும் இரவு

கறுத்த கழுகின் இறகென இருள்

சிறகை அகல விரித்திருக்குமிரவில்

ஆலமரத்தடிக் கொட்டகை மேடையில்

ரட்சகனின் மந்திரங்கள் விசிறி

கிராமத்தை உசுப்பும்

சிக்குப் பிடித்துத் தொங்கும் நீண்ட கூந்தல்

ஒருபோதும் இமைத்திராப் பேய் விழிகள்

குருதிச் சிவப்பு வழியப் பரந்த உதடுகள்

முன் தள்ளிய வேட்டைப் பற்கள்

விடைத்து அகன்ற நாசியென

நெற்றியில் மாட்டப்பட்ட முகமூடியினூடு

கூத்துக்காரனின் முன்ஜென்மப் பெருந் துன்பம்

சனம் விழித்திருக்கும் அவ்விரவில்

பேரோலமெனப் பாயும்

பச்சைப் பொய்கை நீரின் ரேகைகள்

ஊழிக் காற்றின் வீச்சுக்கேற்ப

மாறி மாறியசையும் அக் காரிருளில்

அவளது உடல்விட்டகழ மறுக்கும்

யட்சியின் பிடியையும் துர்வார்த்தைகளையும்

மந்திரவாதியின் கசையும்

ஆட்டக்காரர்களின் பறையும்

மட்டுப்படுத்தும்

பேரிளம்கன்னியைப் பீடித்துள்ள பிசாசினை

அன்றைய தினம்

குறுத்தோலைப் பின்னல் அலங்காரங்களில்

எரியும் களிமண் விளக்குகளின் பின்னணியில்

அடித்தும் அச்சுறுத்தியும் வதைத்தும் திட்டியும்

துரத்திவிட எத்தனிக்கும் பேயோட்டியைப் பார்த்தவாறு

ஆல விழுதுகளைப் பற்றியபடி காத்துக் கிடக்கும்

பீதியோடு உறங்கச் செல்லவிருப்பவர்களுக்கான

துர்சொப்பனங்கள்

அந்தகாரத்தினூடே

அவர்களோடும் அவைகளோடும்

சுவர்க்கத்துக்கோ அன்றி நரகத்துக்கோ

இழுத்துச் செல்லும் தேவதூதர்கள்

அவளது ஆன்மாவைக் காத்திருக்கிறார்கள்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

நன்றி - அம்ருதா, நவீன விருட்சம், வல்லமை, பதிவுகள், வார்ப்பு, காற்றுவெளி, தமிழ் எழுத்தாளர்கள் இதழ்
Painting - Kalasuri Jayasiri Semage

தொலைவிலும் அருகிலும் மிதக்கும் கடல்

துல்லியமான நீர்ப்பரப்பு

கூழாங்கற்களைப் போர்த்திப் படர்ந்திருக்கிறது

சலனமற்றிருக்கிறது ஈர நிலத்தின் சயனம்

போர்வையின் பாசிப் பூக்களும் பசிய அலங்காரங்களும்

அசைந்தசைந்து

காற்றின் தாலாட்டுக்களை இசைக்கின்றன மௌனமாய்

உன் கையிலொரு மதுக் குவளை

'அதிதிகளாய்ப் பறவைகள் வந்திரையும்

மா கடலின் மேலேயான வானம் பற்றித் தெளிவாகத் தெரியும்

சமுத்திரம் பற்றி மட்டும் சொல்' என்றாய்

'இறுதி மதுவில் கரைந்தழியும் பேரண்டம்'

வேறென்ன சொல்ல இயலும்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

நன்றி - # அம்ருதா இதழ்-பெப்ரவரி 2015, # வல்லமை இதழ் # தமிழ் எழுத்தாளர்கள் இதழ், # நவீன விருட்சம் இதழ் # வார்ப்பு இதழ்

  

ஒரு பனித் துளி ஈரம்

இலைகளை உதிர்த்தழும் விருட்சங்களைத் தடவிக் கொடுத்து

தாண்டிச் சென்ற கோடையைக் கழுவி

ஞாபகக் கொடியில் காயப்போட்டாயிற்று உலர்த்தவென

வெண்சாயங்களில் தோய்த்தெடுத்த இழைகளைக் கொண்டு

குளிர்காலக் கம்பளிகளை

பின்னுகிறது காலம்

அதைப் பிடித்துக் கொண்டு படர்கிறது

நேற்றைக்கு முந்தைய தினங்களில் துளிர்விட்ட

சிறு ஒற்றைக் கொடி

வைசாக தினங்களில் வெண்ணிற ஆடையும் பூக்களுமென 

விகாரைக்கு அணிவகுத்துச் சென்ற பக்தர்கள்

எறிந்து போன சிறு விதையாக இருக்கலாம் தாவரத்தின் மூலம்

நிலம் பிளந்து வந்த கொழுந்துக்குப் புதிது

அலையெனச் சுழலும் காற்றும்

நிமிரும்போதெல்லாம்

உற்றுப் பார்த்தவாறிருக்கும் பரந்த ஆகாயமும்

விசாலமாய் நகரும் பூச்சிகளும் இன்னபிற ஜந்துக்களும்

இன்னும்

மிதிக்கக் காத்திருக்கும் மனிதர்களும்

வரும் காலங்களில்

அதன் கிளைகளில் வந்தமரும் அணில்கள்

இன்னும் பிறக்கவேயில்லை

இலைகளின் மறைவுகளுக்குள் தம்

கூடுகளைச் செதுக்கக் கூடிய பட்சிகள்

கண்டங்கள் தாண்டி இன்னும் புலம்பெயரவேயில்லை

வேர்களை வளப்படுத்தும் புழுக்களும்

இன்னும் நகரவேயில்லை எனினும்

எப்போதோ மனிதன் உறிஞ்சியகற்றி விட்டான்

தாவரங்களுக்கான ஈரத்தை

மண்ணிலிருந்தும் மனதிலிருந்தும்

பனிக் கூட்டம் விடியலை

பேரோசையுடன் பாடும் சொப்பனங்களெல்லாம்

காடுகளால் நிரம்பி வழிகின்றன

தீயிடம் யாசகனாக்கும்

குளிர் காலத்தின் நீள இரவுகளிலும்

வனங்களைத் தொழுத ஆதிவாசிகளை

கடவுளிடம் மீளக் கொடுத்துவிட்ட இக் காலத்தில்

துளிர்த்திடப் போதுமானதாக இருக்கலாம்

தளிரின் வேருக்கென

இப் பேரண்டம் தரும்

ஒரு பனித் துளி ஈரம்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

நன்றி 

அம்ருதா கலை இலக்கிய இதழ் - பெப்ரவரி 2015, நவீன விருட்சம் இதழ், வல்லமை இதழ், தமிழ் எழுத்தாளர்கள் இதழ், பதிவுகள் இணைய இதழ், காற்றுவெளி இதழ் 

# ஓவியம் - Mr.Milju Varghese Kurishingal 

இடையனின் கால்நடை

காலை வெயில் அலைமோதும்

பனியில் குளித்த விருட்சங்களைச் சுற்றிய பசும்புல்வெளியில்

மேய விட்டிருந்தாய் உன் கால்நடையை

ஒழுகி அசைபோடச் செய்தபடியிருக்கும்

தனித்திருந்த கொட்டகையின் கூரைகள்

பகல் பொழுதின் மேய்ச்சல் நினைவுகளை

வைகறைவரை இரவிடம் கிசுகிசுக்கும்

வேட்டை விலங்குகளின் பார்வைக்குத் தப்பிய

கால்நடையின் சதைப் பூரிப்பில் மின்னும் அதன் சருமம்

உன் ப்ரியத்தில் உறைந்திருந்த அது

எங்கும் தப்பிப் போய்விடாது எனினும்

வேலியை இறுக்கிக் கட்டினாய் நீ

அதனையும் அறியாது அசைபோட்டபடியிருந்தது அது

மேய்ச்சலுக்கு இட்டுச் செல்ல முடியாத அடைமழை நாட்களில்

எங்கெங்கோ அலைந்து

தீனிச் செடி குலைகளை எடுத்து வருவாய்

உன் தலை தடவலில் உயிர்த்திருக்கும் அதனுலகம்

தீனிக்கென நீ வைத்திடும் எல்லாவற்றையும்

அன்பென எண்ணிச் சுவைக்கும்

அதட்டலுக்குப் பயந்து அடிபணியும் - பிறகும்

அகலாதிருக்க இவ் வாழ்வும்

உன் பரிவும் நிலைத்திடக் கனவு காணும்

தசை, தோல், எலும்பென கூறிட்டுப் பணம்பார்க்க

அதன் எடை கூடும் காலமெண்ணிக் காத்திருக்கும் உன்

கத்தியைக் கூர் தீட்டும் நாளில்

அதன் மேனியிலிருந்து எழக் கூடும்

விடிகாலைத் தாரகையோடு

பசும்புல்வெளியில் உலர்ந்த உன் பாசத்தின் வாசம்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்

நன்றி

# அம்ருதா இதழ், அக்டோபர் 2013, நவீன விருட்சம், திண்ணை, பதிவுகள், காற்றுவெளி இதழ்

வேப்பம்பூக்களுக்காகக் காத்திருக்குமொருத்தி

மழையுமற்ற கோடையுமற்ற மயானப் பொழுது

இலைகளை உதிர்த்துப் பரிகசிக்கிறது

வேனிற்காலத்தைப் பின்னிக் கிடக்குமொரு

மலட்டு வேப்ப மரத்திடம்

நீவியழித்திடவியலா

நினைவுச் சுருக்கங்கள் படர்ந்திருக்கும்

நீயொரு மண்பொம்மை

உனது கண் பூச்சி

செவி நத்தை

கொல்லை வேலியொட்டிப் புறக்கணிக்கப்பட்டிருக்கும்

உன்னிடமும் வேம்பிடமும்

இவையிரண்டும் என்ன உரையாடுகின்றன

திசைகளின் காற்று

விருட்சத்துக்குள் சுழல்கிறது

தன் மூதாதையர் நட்ட மரத்தில் இதுவரை

ஆசைக்கேனுமொரு பூப் பூக்கவில்லையென

தொலைவிலிருந்து வந்த புதுப் பேத்தியிடம்

கதை பகர்கிறாள் மூதாட்டி

வேப்பமரத்தடி வீடெனத் தன் வீட்டிற்கேவோர்

அடையாளம் தந்திருக்கும் மரத்தை

வெட்டியகற்ற மறுக்கிறாள் கிழவியென

மருமகளொருத்தி முணுமுணுக்குமோசையை

சமையலறை ஜன்னல் காற்று

உன்னிடம் சேர்க்கிறது

மனித ஓசைகள் கேட்டிடக் கூடாதென

காதுகளை மீண்டும்

நத்தைகளால் அடைத்துக் கொள்கிறாய் - பிறகும்

கண்களை மூடும் பூச்சிகள் தாண்டி

வேப்பம்பூக்களுக்காகக் காத்திருக்கிறாய்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப் 

நன்றி

# அம்ருதா இதழ், சொல்வனம் இதழ், உயிர்மை, நவீன விருட்சம், பதிவுகள், திண்ணை

கொக்குகள் பூக்கும் மரம்

தசாப்தங்கள் பல பார்த்துத் தரித்திருக்கிறது

காலையில் பறக்கும் கிளைகளை

தலையில் கொண்ட பெரு விருட்சம்

ஆற்று நீருக்கு வட்டப் பாலமாய்

நிழலைக் கொடுக்கும் அம் மரத்தை

அந்தி சாயும் நேரங்களில் பார்க்க வேண்டும்

வெள்ளைப் பூக்களென

வந்து தங்கிச் செல்லும்

கொக்குகள்

இரவில் பசித்து விழிக்க நேர்ந்தால்

கரு முகில்களிடையே நட்சத்திரங்களையுண்ணும்

இரை தேடி விடிகாலையில்

தமதிரு நெடிய கிளைகளையும்

வயிற்றில் பதித்துப் பறப்பவை

விருட்சத்தின் தலையில் சூடிக் கொள்ள

வெண்ணிறகுகளை அன்பாய்க் கொடுத்துச் செல்லும்

அவற்றைச் சேமிக்கும் மரம்

காற்றைத் தொட்டு

இறகுத் தூரிகையால்

ஓடும் ஆற்றில் கவியெழுதும்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப் 

நன்றி

# கலைமுகம், உயிர்மை, நவீன விருட்சம், திண்ணை, தமிழ் எழுத்தாளர்கள் இணையத்தளம், பதிவுகள்

காலத்தின் கொலைகாரன்

வினைகளின் சருகுகளைத் தீண்டிடவென

புதிதாக விழுந்திருக்கிறது

ஐங்கூர் பழுத்த இலை

சிவப்புக் கலந்த நிறமதற்கு

உடைசல்களின் சிதிலங்களுக்கிடையில்

சிக்கியிருக்கிறது புதுத் தளிரொன்றும்

எப்படிப் பூத்ததுவோ

பசுமையெரிந்த செடிகளுக்கிடையில்

எதற்கும் வாடிடா மலரொன்று

அன்றியும்

எந்தக் கனிக்குள் இருக்கின்றது

அடுத்த மரத்துக்கான விதை

எல்லா வாசனைகளும் பூக்களாகி

நாசிக்குள் நுழையும் கணமொன்றில்

செழித்த ஏரியின்

கரைகளைக் காக்கின்றன ஓர மரங்கள்

வசந்தத்தின் முகில் கூட்டங்களலையும்

சுவரோவியங்களில் தோப்புக்கள்

எவ்வளவு ரம்யமானதாயிருக்கின்றன

இங்கு நீர் தேங்கிய குட்டைகளில்

தலைகீழாக வளருகின்றன

அருகாமை சடப்பொருட்கள்

விம்பங்கள் மட்டுமே காட்டுகின்றன

வாழ்வின் நிறங்களை

கனவுக் கண்ணாடிகளில்

தேய்ந்திடும் காலமொன்றை நோக்கியே

நகரும் எண்ணங்களுக்குக் கூடமைத்து

வர்ணங்களைத் தீட்டலாமினி

ஆமாம்

காத்திருப்பு

காலத்தின் கொலைகாரன்தான்

- எம்.ரிஷான் ஷெரீப்
நன்றி

# அம்ருதா, மகுடம் - கலை,இலக்கிய இதழ் 03, நவீன விருட்சம், பதிவுகள், திண்ணை